کارکرد تنظیم‌گری درونی در پیش‌گیری از جرائم محیط‌زیستی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده حقوق و علوم‌سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی(ره).

2 کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم‌شناسی

چکیده

امروزه جرائم محیط­زیستیکه مهم­ترین آن­ها توسط اشخاص حقوقی(شرکت­ها) ارتکاب می­یابند اثرات فراوانی بر محیط­زیست انسانی و طبیعی گذاشته است. با توجه به چالش­هایی که نظام حقوقی ایران در زمینه مرجع پیش­گیری و سیاست­های اتخاذی برای پیش­گیری از جرائم محیط­زیستیدارد این پرسش مطرح می­شود که آیا شیوه نوینی برای پیش­گیری از این جرائم توسط شرکت­ها وجود دارد یا خیر. در پاسخ می­توان گفت که یکی از سازوکارهای مناسب برای نیل به این هدف بهره­گیری از تکنیک­های درونی تنظیم است. این تکنیک­ها که مهم­ترین آن­ها عبارتند از اخلاق تجاری و مسؤولیت اجتماعی شرکت با خودتنظیم­گری از درون سازمان و شرکت سعی در پیش­گیری از جرائم محیط­زیستیدارند. در این خصوص اخلاق تجاری در پرتو کدها و منشورهای اخلاقی و مسؤولیت اجتماعی شرکت با تکیه بر حقوق­ذی­نفعان خارجی(محیط­زیست) در برابر ذی­نفعان داخلی و از ره­گذر استاندارسازی­های مهمی چون ایزو و اصول اکواتور به سوی پیش­گیری از جرائم محیط­زیستیتوسط شرکت­ها گام برداشته­اند.